تبليغات
آدرس را که تایپ می کنی، وارد دنیای دیگری می شوی و نشانی به نشانی جلو می روی، لینک به لینک، صفحه به صفحه تا آن چه را که می خواهی، بیابی؛ اما انگار خیالت آسوده نمی شود با خودت می گویی یعنی سهم من از این دنیا، جست وجویی مختصر و گرفتن چند مقاله برای آخر ترم است؟ بعد فکر می کنی چگونه ممکن است سهم بیشتری داشت؛ حال آن که نه آن قدر کامپیوتر و کدنویسی و شبکه سرت می شود و نه آنقدر معتبر و صاحب سرمایه و شرکت تجاری هستی و وبلاگ نویسی هم قانعت نمی کند.

با خودت فکر می کنی راستی باید از کجا شروع کرد؟

وب سایت و باقی قضایا!

وب سایت، مجموعه ای از صفحات مرتبط به یکدیگر است که اطلاعات را در قالب های متن، صدا، تصویر و فیلم، در اختیار بازدید کنندگان قرار می دهد و به این ترتیب، یکی از بهترین راه های معرفی فعالیت افراد و سازمان ها محسوب می شود. یک وب سایت به شما این امکان را می دهد که در تمام مدت شبانه روز و حتی ایام تعطیلی، با مشتریان و مخاطبان خود، ارتباط داشته، به ارائه سرویس ها و خدمات مرتبط با فعالیت وب سایت خود بپردازد. یک وب سایت علاوه بر معرفی یک فرد یا شرکت و نوع فعالیت و خدمات آن، امکان اطلاع رسانی به موقع و روزانه، بازاریابی و معرفی در سطح بین المللی را نیز فراهم خواهد نمود. صفحه اصلی وب سایت را صفحه خانگی یا home page می نامند. این صفحه، اولین صفحه ای است که مخاطبین وب سایت شما مشاهده می کنند؛ پس دریچه اصلی ورود به وب سایت شما محسوب می شود.

مخاطبین شما از طریق این صفحه به سایر قسمت ها و صفحات دیگر دسترسی پیدا می کنند و همه صفحات وب سایت یک لینک، پیوند مستقیم به این صفحه خواهند داشت.

در حقیقت یک طراح وب، بایستی صفحه اصلی یا home page وب سایت را متناسب با نوع فعالیت وب سایت و مخاطبان آن، به گونه ای جذاب، کاربردی و به دور از پیچیدگی و اِلمان های خسته کننده و بی تعادل، طراحی کند.

قدم اول در داشتن یک وب سایت، ثبت دامنه یا دامین است. دامین (domain) یا دامنه، همان قلمرویی است که به هر فرد حقیقی یا حقوقی در اینترنت اختصاص می یابد و به زبان ساده تر، دامین، همان نام سایت شماست، به عنوان مثال، Porseman.net، یک دامین است که در اینترنت به صورت زیر، آدرس داده می شود:

http:..www.porseman.net

برای ثبت دامنه، پس از انتخاب نام مناسب و پسوندی متناسب با اهداف و فعالیت های وب سایت، باید به شرکت فروش دامنه مراجعه کنید؛ تا از وضعیت دامین مورد نظر خود مطلع شوید؛ یعنی این که آیا این دامنه، تکراری و متعلق به شرکت یا شخص دیگری است یا نه؟ همان طور که گفتیم، دامین، نام همان سایت شماست که از دو قسمت تشکیل شده است؛ نام و پسوند.

از آن جا که نام دامنه، مهم ترین قسمت تشکیل دهنده آدرس یک سایت می باشد، بایستی در انتخاب آن، بسیار دقت کرد؛ زیرا عدم رعایت برخی معیارها، در انتخاب نام دامنه، تأثیر فراوانی بر میزان بازدید از وب سایت شما خواهد داشت.

برخی معیارهای انتخاب دامنه عبارتند از:

۱) مرتبط بودن با نوع فعالیت سایت.

۲) آسانی خواندن و یادآوری آن.

۳) داشتن املای صحیح.

۴) کوتاه بودن نام (برای اسم های طولانی بهتر است از کلمات مخفف نام شرکت یا سازمان و حداکثر با چهار حرف استفاده شود).

۵) عدم تشابه نام دامنه با نام های تجاری معروف.

۶) استفاده اندک از اعداد و خط تیره در نام دامنه.

۷) استفاده از حروف مجاز، یعنی a تا z و اعداد ۰ تا ۹ و خط تیره در انتخاب نام دامنه (به عنوان کاراکتر میانی و نه در ابتدای نام دامنه و کوچک و بزرگ بودن حروف نیز فرقی نمی کند).

۸) عدم استفاده از فین گلیشی، در نوشتن نام دامنه (یعنی از نوشتن کلمه فارسی با حروف لاتین خودداری شود).

۹) تعداد کاراکترهای مجاز برای نام دامنه، شامل ۳ تا ۶۴ حرف، عدد یا خط تیره (بدون فاصله) می باشد.

۱۰) در نظر گرفتن قوانین بین المللی و قوانین کشوری در ثبت دامنه، ضروری است. نام یک دامنه، منحصر به فرد است و نمی توان دو دامنه هم نام و هم پسوند داشت. همچنین مدت زمان اعتبار ثبت دامنه از یک تا ۱۰ سال است و قابل تمدید می باشد بنابراین، لازم است تمدید اعتبار دامنه، قبل از پایان زمان آن انجام شود.

همان گونه که گفتیم، دامین از دو قسمت نام سایت و پسوند آن تشکیل شده است. پسوند دامنه، بر اساس نوع فعالیت سایت و خدماتی که ارائه می دهد، تعیین می شود. به این ترتیب که برای وب سایت های تجاری و بازرگانی، معمولاً از پسوندهای (Commercial) .Com یا (Business) .Biz استفاده می گردد و برای نشان دادن وب سایت های آموزشی از پسوند .edu استفاده می شود. وب سایت های ارائه دهنده سرویس ها و خدمات اینترنت و شبکه با پسوند net. ((network و سازمان های دولتی یا غیرانتفاعی با پسوند (organization) .org، برای سایت های اطلاعاتی پسوند .info ((information و برای سایت های شخصی از پسوند .name استفاده می گردد.

پسوند .name بیشتر جهت قرار دادن اسم و فامیل مدیر سایت به کار می رود؛

به طور مثال: www.firstname.lastname.name

از میان پسوندهای ذکر شده، پسوندهای .org ، .com و .net از عمومیت بیشتری برخوردارند.

.info .net .Biz .Org .Com و .edu از سری دامنه های عمومی سطح بالا یا

gtld = (generic Top Level Domain) می باشند و برای ثبت آنها، شرایط خاصی لازم نیست و تنها اطلاعات فردی و آدرس پستی فرد درخواست می شود؛

اما برای ثبت دامنه های ملی ir، دو گزینه زیر را پیش رو داریم:

۱) domain.ir (بدون نیاز به شرایط خاص و همانند سایر پسوندها).

۲) domain*.ir

در این حالت، به جای علامت * ، یکی از پسوندهای زیر می تواند قرار گیرد:

▪ ac.ir: که مربوط به سازمان های فرهنگی یا آموزشی دارای مجوز از وزارت علوم و یا وزارت بهداشت و آموزش پزشکی و یا شورای نظارت بر مدارس علوم اسلامی و یا شورای انقلاب فرهنگی می باشد.

▪ :co.ir که مربوط به شرکت های ثبت شده می باشد. بدین ترتیب، جهت ثبت دامنه، بایستی حتماً مدارک ثبت شرکت بررسی گردد.

▪ :gov.ir که مربوط به سازمان های دولتی و ارگان ها می باشد و بر این اساس، بایستی جهت ثبت دامنه، کپی مجوز از ارگان مربوط ارائه گردد.

▪ :net.ir که مربوط به شرکت های خدمات Isp یا ارائه دهندگان خدمات اینترنت و سرویس های شبکه می باشد.

▪ :org.ir که مربوط به سازمان های غیردولتی و انجمن های علمی و ... می باشد.

▪ :id.ir که مربوط به افراد تبعه ایران است و متقاضی این دامنه، بایستی کپی شناسنامه خود را ارائه کند.

▪ :sch.ir که مربوط به مدارس، سازمان ها و سایر انجمن های زیر نظر وزارت آموزش و پرورش می باشد.

پسوندهای دیگر، اغلب مربوط به مناطق جغرافیایی می باشند که دامنه در آن جا ثبت شده است؛ به طور مثال، پسوند us، مربوط به کشور امریکاست. همچنین جهت نمایش دامنه برای شبکه های تلویزیونی، در برخی موارد، از پسوند .tv استفاده می شود.

قدم بعدی در طراحی وب سایت، انتخاب میزبانی وب یا hosting است. برای این که وب سایت شما را دیگران هم بتوانند ببینند، بایستی فضایی در اینترنت در اختیار شما قرار گیرد؛ تا فایل ها و داده های خود را بر روی آن قرار دهید. این فضا را میزبان وب یا host در اختیار شما قرار می دهد. میزبان وب، دارای کامپیوترهای پرقدرتی به نام سرور(server) است که به صورت دائم به شبکه اینترنت متصل می باشند. به این ترتیب، هنگامی که می خواهید وب سایتی را راه اندازی کنید، شرکت های میزبانی وب، وظیفه اتصال به سرور را برای شما انجام می دهند و به شما این امکان را می دهند که فایل ها و صفحات سایت خود را برروی شبکه جهانی اینترنت قرار دهید.

سرویس دهندگان میزبانی وب، سرورهای خود را در خارج از ایران، در یک Datacenter قدرتمند که به صورت ۲۴ ساعته به اینترنت متصل است، قرار می دهند؛ سپس قسمت کوچکی از این سرور به عنوان فضایی که خریداری می کنید، در اختیار شما قرار خواهد گرفت. یک میزبان وب، وظیفه دارد امنیت وب سایت شما را از طریق نصب و راه اندازی دیواره های آتش، سیستم های تشخیص مهاجم و جلوگیری از نفوذ هکرها و دسترسی های غیرمجاز، تأمین کند. همچنین هرگونه تغییرات و تنظیمات مورد نظر کاربر را پی گیری و پشتیبانی می کند.

از سوی دیگر، ارائه سرویس های نرم افزازی، پایداری خدمات ارائه شده، پهنای باند، نوع سرور و هزینه میزبانی نیز از جمله مسائل مهم در انتخاب میزبان وب سایت می باشند.

پس از ثبت دامنه و انتخاب میزبان، نوبت به طراحی قالب وب سایت می رسد. قالب وب سایت یا تمپلت، با توجه به نوع فعالیت سایت، مخاطبین و کاربران آن طراحی می شود. طراح تمپلت، بایستی همه اطلاعات و داده های سایت اعم از متن ها، تصاویر، لینک ها، لوگو یا نشانه سایت و به طور کلی، نمای ظاهری سایت را طراحی کند.

کم حجم بودن قالب و در نتیجه سریع بالا آمدن آن، حتی با سرعت کم اینترنت، توجه به رنگ آمیزی و روان شناسی رنگ ها و تناسب آن با مخاطبین سایت، استفاده از فونت های استاندارد وب در نوشتن متن ها و جلوگیری از کاربرد انیمیشن ها و متون متحرک خسته کننده و به طور کلی، چیدمان درست و استاندارد امکانات سایت، از مهم ترین وظایف طراح قالب سایت محسوب می شوند.

پس از طراحی وب سایت، نوبت به بازاریابی و معرفی آن می رسد. این کار، با ثبت وب سایت در موتورهای جست وجو انجام خواهد شد. همچنین می توان با ارسال ایمیل به افراد و یا کمک گرفتن از تبلیغات اینترنتی، وب سایت را به دیگران معرفی نمود.

روزانه بودن وب سایت، مانند تازگی اطلاعات، اخبار و ثبت فوری فعالیت های جدید شرکت یا مؤسسه، ارتباط با بازدید کنندگان سایت و در صورت لزوم، پاسخ به کامنت ها یا پیغام های بازدید کنندگان، ارسال خبرنامه ها، بررسی آمار مراجعه به سایت و ...، از مواردی هستند که به مدیریت و ارزیابی وب سایت مربوط می شوند و در کارآیی وب سایت، بسیار مؤثر خواهند بود.

به طور کلی، می توان یک وب سایت را با یک دفترچه یادداشت مقایسه کرد؛ به این ترتیب که شما به عنوان دارنده یک سایت (مدیر سایت)، بدون نیاز به دانستن کد نویسی یا مسائل پیچیده شبکه های کامپیوتری می توانید تنها فضای مورد نیاز خود را خریداری کرده، بقیه کارها را به طراح سایت بسپارید و حتی خریداری فضا و ثبت دامنه نیز در بسیاری از مواقع توسط شرکت طراحی وب، انجام خواهد شد. به هر صورت، طراح وب، تمام کارهای مربوط به طراحی قالب صفحه، کد نویسی، صفحات مرتبط به هم، طراحی دکمه ها، منوها، طراحی لوگو و ... را برای شما انجام می دهد؛ سپس یک بخش قابل ویرایش و مدیریتی در اختیارتان می گذارد و شما می توانید به عنوان مدیر سایت و با داشتن یک رمز عبور و کلمه کاربری، وارد آن قسمت شده، مطالب جدید را ارسال و مطالب پیشین را ویرایش کنید. همچنین می توانید تصاویر مرتبط با متن، فونت ها و رنگ مطالب یا لینکی برای مطالب را در نظر بگیرید.

علاوه بر واژه وب سایت، گاهی اوقات با واژه پورتال مواجه می شویم. هرچند در نگاه ظاهری، وب سایت و پورتال، شباهت های بسیاری با هم دارند، اما یک سایت پورتال، وظایف بیشتری بر عهده و از نظر ویژگی های منحصر به فرد و تجمع اطلاعات، با وب سایت، تفاوت زیادی دارد.

پورتال در لغت به معنی درگاه و درب است؛ به این معنا که یک سایت پورتال، به جمع آوری اطلاعات از منابع مختلف می پردازد و آنها را به صورت طبقه بندی شده، به مخاطبان ارائه می دهد. هدف اصلی پورتال، دسترسی کاربران به هر نوع اطلاعات و خدماتی است که نیاز دارند؛ صرف نظر از این که منبع و مکان آن سایت در کجاست و در حقیقت، یک پورتال، همانند دریچه گشوده بر دنیای ارائه خدمات و سرویس های اینترنتی است. اولین پورتال ها یا نسل اول پورتال ها برای ارائه مستندات و لینک های ارتباطی مربوط به آنها به وجود آمده و سایت هایی چون یاهو (yahoo) و گوگل، از این دسته پورتال ها محسوب می شوند.

فصل بعدی پورتال ها این امکان را برای کاربران فراهم می کند که بتوانند در محیطی یک دست و پیوسته، به مدیریت محتوا پرداخته، به همکاری و ارتباط با کاربران دیگر بپردازند.

در این نوع پورتال ها، امکان ارسال ایمیل و سازماندهی اطلاعات مرتبط با پورتال نیز فراهم شده است. با روی کار آمدن سیستم های تجارت الکترونیک، پورتال های نسل سوم نیز پا به عرصه فناوری اطلاعات نهادند. این پورتال ها بیشتر به عنوان واسطه میان کاربر و دنیای تجارت می باشند.

یک پورتال در هر صورت، بایستی امکانات زیر را در اختیار کاربران قرار دهد:

۱) قابلیت ارتباط با کاربران.

۲) امنیت، سرعت و دقت.

۳) مدیریت محتوا.

۴) امکان ارسال پست الکترونیکی.

۵) ویدئو کنفرانس.

۶) موتور جست وجو در پورتال و کل شبکه جهانی.

۷) فرم عضویت در سایت.

۸) امکان پرداخت اینترنتی (جهت پرداخت هزینه خرید کالا یا خدمات).

۹) ارائه سرویس خبر.

۱۰) نظرسنجی.

۱۱) امکان تکمیل و ارسال فرم های الکترونیکی.

▪ انواع پورتال

۱) پورتال های تجاری(Commerce portal)؛ جهت استفاده در تجارت الکترونیکی به کار می روند.

۲) پورتال های شرکتی (Corporate portal)؛ امکان دسترسی به اطلاعات خاص آن شرکت را فراهم می کنند.

۳) پورتال های فراگیر (Perrasive portal)؛ قابلیت دسترسی از طریق تجهیزات فراگیر، مثل PDA را فراهم می کنند.

۴) پورتال های شهری (City portal)؛ جهت دسترسی به خدمات و اطلاعات شهری به کار می روند.

۵) پورتال های عمومی (mega or public portal) یا پورتال های اینترنتی؛ مانند گوگل، یاهو و ... پورتال های خاص؛ مانند پورتال های بانکی، سازمان های دولتی و وزارت خانه ها.



رضوان السادات میرمحمدی
منابع:
www.ITiran.com
www.Khowclub.com
www.ict.gov.ir.froum
www.upage.net
www.itna.ir     
پرسمان ( www.porseman.ne )

مقالات - اصطلاحات تخصصی وب سایت

تبلیغات

مقالات

تبلیغات

ورود و خروج